در قبايل عرب همواره جنگ بود، اما مکه «زمين حرام» بود و سه ماه رجب, ذي القعده, ذي الحجه و محرم «زمان حرام». يعني که در آن جنگ حرام است. دو قبيله که باهم مي جنگيدند, تا وارد ماه حرام مي شدند, جنگ را موقتا تعطيل مي کردند, اما براي آنکه اعلام کنند که در حال جنگند و اين آرامش از سازش نيست, ماه حرام رسيده است و چون بگذرد جنگ ادامه خواهد يافت, سنت بود که بر قبه خيمه فرمانده قبيله پرچم سرخي بر مي افراشتند تا دوستان, دشمنان و مردم, همه بدانند که جنگ پايان نيافته است. آنها که به کربلا مي روند ,مي بينند که جنگ با پيروزي يزيد پايان گرفته و بر صحنه جنگ,آرامش مرگ سايه افکنده است. اما مي بينند که بر قبه آرامگاه حسين, پرچم سرخي در اهتزاز است. بگذار اين«سال هاي حرام» بگذرد...